There's only one road I'm walking ---

  

(Cecilia Lueza -- "Labyrinth")

Celine Dion - Only One Road 

 bocca chiusa

opowiem ci o umieraniu

od piękna, od brzydoty

przyszłostek, gdy zmysłowa

wibrują w zaciśniętych

ręką czasu wargach.

 Pieter Bruegel, "Dulle Griet" 

wariacje   

preludium

Spędzam dzień jak płód: w głębi siebie, niechętnie. Wiedziałam już, co znaczy, że muzyka potrafi zabijać: struny słońca na twoich policzkach. Najciekawsze jest to, że po śmierci muzyka wcale nie cichnie. Jest nawet czystsza, sama w sobie, choć zarazem słychać wyraźnie wszystkie zakłócenia. Oczywiście miałam na myśli: po śmierci duszy. Słychać wtedy tylko dwa rodzaje dźwięków: doskonałą symfonię i szuranie krzeseł.

kołysanka dla meteoru

Opowiedzieć szaleństwo. Ciśnie się zdanie: szaleństwo to nie narracja. Racja. Szaleństwo jest mało malownicze, ledwie lingwistyczne, przygodnie przygodowe. Jest ziarnem, z którego wyrasta słodki owoc, rzuconym poza Ziemię. Ziarnko obrasta lodem, wróci meteorem.

Meteoryt. Meta-ryt, który będzie się odtąd bezskutecznie wybielać. Już nigdy tabula rasa, już zawsze fabula... To bardzo nużące... Zaśnij, meteorku! Sza, lonely!... 

mój nowy blog z recenzjami i wierszami:
 

http://weronikastepkowska.blogspot.com/ 

Serdecznie zapraszam :)

Z radością informuję, że nakładem krakowskiego wydawnictwa Miniatura ukazał się mój debiutancki tomik poetycki zatytułowany "rozszczepienie języka obcego". Chętnych na zakup bądź wymianę tej wizualnie pięknej, 

ilustrowanej malarstwem Louisa Weldena Hawkinsa publikacji, 

bardzo serdecznie zapraszam :)

"że wszystko nagle jest jasne,

kiedy wychodzi się z kina..."

[Ewa Lipska]

Courtney Blazon

               substancja syntetyczna

    Najbardziej się cenię, kiedy mnie nie ma. Wyobrażam sobie wszystkie szczęśliwe początki, niezauważalnie przechodzące w kody. Wyobrażam sobie twoją twarz - odbitą w monecie studni, potem myślę: to awers ja. Słychać śmiech cembrowiny, zgrzytliwy rechot łańcuchów. Myślę: każda studnia jest monetą, którą wrzucamy do jeszcze większej studni. Ta największa to lustro - ślepe, bo nie da się przez nie wrócić do piekła; trzeba pozostać z tej strony twojej twarzy. Trzeba zaakceptować fal start, stalagmityczne piękno kryształów soli, która rozmazuje ci róż-e...