Nina Simone

from pixeldustphotoart.com
 

Whiter Shade of Pay

Biała

plama - tego nie było

w umowie. Ta stanowiła jasno o tyle,

o ile, bardziej przypominając 

worek na kartofle - ta ziemista cera -

choć, jeśli się wczytać,

merytorycznie zbliżona była raczej

do kota w worku. Opiewała na sumy

długich wąsów, może się nawet pod nimi uśmiechała

nieprawdziwą parafką emotikonu.

Najważniejsze, że miała się skończyć. Tymczasem

wygasła, i owszem, ale zamiast zapaść

się jak policzki, wybuchła stenografowanym

nerwicowym płaczem: biała

supernowa.

   STÓŁ

   Stół stoi – i widzę stół. Nic ponadto. Nie widzę idei stołu, nie widzę wszystkiego, co może się na nim znaleźć. Stół mnie odsyła do stołu, a stół jak stoi, tak stał. Bez polotu. Stół stoi stale. Stoi stojący stół. Boże! Widzę Boga. Nic ponadto. Żadnej idei Boga ani Wszystkiego, czym może Się stać. Po prostu Bóg. Kompletnie bez polotu. O dobrze wyrzeźbionych rysach i wyciosanej sylwetce. Konkretny jak stół. Idealny przedmiot wiecznej obserwacji... Bóg siada za stołem. Poprawia okulary. Chrząka i rzuca swym konkretnym tonem:

– Więc mówi pani, że widuje pani Boga...?

(rocaroalpacas.blogspot.com)

 

(zdjęcia kamieni ze strony: pracownia.spirifer.org)

co mnie kształtowało. otoczak

Zarodzony pośpiesznie,

długo nie potrafiłem sprawiać problemów,

nawet sobie

później spłynęły jedne po drugich:

otwarty akwen języka,

podwodna operacja wycięcia

niebieskich migdałków,

zielona morskość wątroby,

kocie miał-czy-nie?

w muszlach koncertowych uszu,

nieżyt przewlekły przez ucho igielne,

mgliste refluksy sumienia

na koniec przeszedł sz(kw)ał

i ukazały się powieki oblepione przez m(ed)uzy

 Owl Spirit from elfwood.com

nie oczekuję nietzschego od Nikogo

ulegam uwikłaniu w puls

nocnego miasta i doprawdy nie wiem co

zostawiam za sową

chociaż mam niewspółmierne do wyspania oczy

wiste marzenia których realizacja

morzy mnie jak szkarłatny nieprzytomny

desperacki sen po winie

cię za dwanaście groszy które natarczywie wtrącałeś

w osłupienie zanim znalazły miejsce

na widnokręgu w konstelacji grzechotnika

Owl Calendar from craftystaci.com

(by Tkliwi nihiliści opanowujący pozycję dystansu)
 

Tylko sny dzielą nas od rzeczywistości.
 

dla M.M.
 

moneta błędnej minstrelki

Chciałam uśpiewać Cię całą

krągłość Twą gładzić w rozkoszy

lecz wtedy napotkałam

śmierci zazdrosne oczy

"Masz (czy grasz): inny dylemat

do niezwłocznego zgładzenia" --

przekupiłam ją, chociaż nie ma

nikt na świecie mnie do poistnienia

Oprócz tej jednej dziewczyny

co pachniała świeżą rozpaczą

a -- te wszystkie (za)datki na czyny

w studni naszych (zwą)tleń -- los mi znaczą

Yoal Capote -- bilingual money  (Cuban art)